چشمه آب حیات

برای تو . . .

boiling-fountain — Tue, 08 Apr 2008 11:51:18 GMT

برای تو . . .

وقتی تو نیستی

نه هست هایِ ما

چونانکه بایدند

نه بایدها . . .

مثل همیشه آخر حرفم

و حرف آخرم را

با بغض می خورم

عمری است

لبخندهای لاغر خود را

در دل ذخیره می کنم :

باشد برای روز مبادا !

اما

در صفحه های تقویم

روزی به نام روز مبادا نیست

آن روز هر چه باشد

روزی شبیه دیروز

روزی شبیه فردا

روزی درست مثل همین روزهای ماست

اما کسی چه می داند ؟

شاید

امروز نیز روز مبادا

باشد !

وقتی تو نیستی

نه هست هایِ ما

چونانکه بایدند

نه بایدها . . .

هر روز بی تو

روز مباداست !

"قیصر امین پور"

برای تو . . . 714k

همدلی

boiling-fountain — Thu, 13 Dec 2007 10:31:18 GMT

همدلی

زن بودن دشوار است ، خیلی دشوارتر از مرد بودن . مرد چنان که باید به این امر پی نمی برد .مرد توانایی آن را دارد که در یک سودای فکری ، در یک فعالیت ، مستغرق شود با این حال قسمتی از وجود خود را به دور می اندازد ولی خوشبخت می شود . یک زن تندرست نمی تواند چنین کاری بکند و به درد و رنج نیافتد .

زن اگر از یک جنبه سعادتمند باشد افسوس جنبه دیگر را می خورد . زن دارای چندین روح است . مرد تنها یک روح دارد اما پرتوان تر، غالبا خشن تر و حتی غول آسا .

مرد بی آنکه پی ببرد خیلی خود خواه است ، بی آنکه خودشان پی ببرند خیلی به زنها آزار می رسانند ، چه می توان کرد ؟ در این جا مقصر کیست ؟ می توان گفت که نه تقصیر زن است و نه مرد . زندگی به هیچ وجه چیز ساده ای نیست . می گویند باید به طور طبیعی زندگی کرد ، ولی چه چیز در زندگی طبیعی است ؟ در زندگی هیچ چیز طبیعی نیست ، خودمان آن را درست کرده ایم .

عزب ماندن طبیعی نیست ، زناشویی هم مثل آن . پیوند آزاد هم ضعیف تران را تسلیم گرسنه چشمی و آز قوی تران می کند . حتی اجتماع ما یک چیز طبیعی نیست ، خودمان آن را درست کرده ایم . می گویند آدم حیوانی اجتماعی است . چه جفنگی ! آدمی برای آنکه زنده بماند ناچار بود که اجتماعی شود . او خود را برای سود خویش ، برای دفاع نفس ، برای لذت خود و بزرگی خود ، اجتماعی کرده است . این ضرورت او را بر آن داشت که تن به پاره ای قراردادها بدهد . ولی طبیعت سرکشی می کند و از فشاری که بر او وارد می شود انتقام می کشد .

طبیعت برای انسان ساخته نشده است ، ما می کوشیم که آن را منقاد کنیم واین خود یک نبرد است و جای تعجب نیست که غالبا دچار شکست می شویم .

راه بیرون شدن کدام است ؟ قوی بودن ، خوب بودن .

آه خدایا ! خوب بودن ، زره خود پرستی را از تن کندن .

نفس کشیدن ، زندگی را ، وظیفه محقر خود را و یک وجب خاکی که در آن ریشه دوانده ایم دوست داشتن ! مانند درختی که در تنگنا مانده که به سوی آفتاب بالا می رود ، آنچه که نمی توان کران تا کران داشت ، کوشیدن و آن را در عمق و در بلندی بدست آوردن !

بله و پیش از هر چیز یکدیگر را دوست داشتن . کاش مرد بیش از این حس می کرد که برای زن در حکم برادر است و نه تنها طعمه وی یا آنکه زن طعمه او ! کاش هر دو غرور را از خود دور می کردند و هر کدامشان یک جو کمتر به خود می اندیشید و یک جو بیش تر به دیگری ! . . .

رومن رولان

یک خط سکوت

boiling-fountain — Thu, 01 Nov 2007 19:32:18 GMT

یک خط سکوت

یک ماه گذشت و او نیامد ، یک ماه گذشت و دریای پر تلاطم وجودم آرام نشد ، یک ماه گذشت و سکوت نفس گیرم شکسته شد ، یک ماه گذشت و گرمای روح وجانش گرچه هیچگاه در آغوش نبوسیدمش هنوزم که هنوزه در وجودم آتش بپا می کند و . . .

بارالها پر ناراضی نیستم که که زبانه های این آتش خود نیز مرا بسوزاند و . . .

دل تنگم و دل گیر . . .

بزرگا تعالا چه جای گله و شکوا است ، سرنوشت خود شاید اینگونه می خواست ، . . .ولی کسی چه می داند که سرنوشت بر ما چگونه رقم خواهد خورد .

بارالها تو خود می دانی که روح و جانم را در این وادی پر خطر عشق در کف دستانم نهادم و . . .

در این یک ماهه اشک در چشمانم یخ بسته بود و جاری نمی شد ، به ناگهان یخ آن باز شد و . . .

لا یه ها . . .

boiling-fountain — Thu, 27 Sep 2007 09:38:32 GMT

لا یه ها . . .

ما آدما همیشه چشامون بدنبال زیبای بوده و هست و خواهد بود و این حقیقتی است غیر قابل انکار که از روز ازل بوده وتا روز ابد هم ادامه خواهد داشت .

به هر صورت ، وقتی به مفهوم زیبایی خوب دقت می کنم می بینم که می تونه خود را به شکل های متفاوتی نشون بده ، واین زیبایی باز با توجه به نوع مکان و مقدار زمان و نوع شخص هم تغییر و تحول پیدا می کنه و باز این همه مستلزم تغییر زاویه نگاه مون نسبت به اون نوع زیبایی است ،هرچه زاویه نگاه وسیع تر باشه باالطبع می توانیم تمام ابعاد وجودی آن را با گستره ِ عمیقتری ببینیم .

هر چیزی و هر شخصی و . . . از لایه های مختلف تشکیل شده که چشمای ما آدما معمولا و شاید هم همیشه به ظاهری ترین لایه آن توجه می کنه و باعث می شه به سرعت خوشمون بیاد یا بدمون بیاد .

گاه که ساختمان های در حال ساخت توجه ام را جلب می کند ، مصالح زیر نمای بکار رفته رو روزانه می بینم ولی در نگاه زیبا نیست ولی وقتی سنگ نمای آن را با بهترین سنگ ها زینت می کنند به چشم افرادی که برای اول بار آن را دیده اند بهترین ساختمان تصور می شود . . . ولی آیا زیبای فقط همین شکل ظاهر است که حتی نمی دانیم چه مصالحی در آن بکار رفته است ؟!!

آن ساختمان را مطلوب ترین می دانیم که حتی نمی دانیم سیستم سرما و گرما وصدا و استحکام و قدرت آن چگونه است ؟!

ما آدما هم دارای لایه های مختلف هستیم .

اگرچه لایه ظاهری هر شخص بایست موزون ومتوازن باشد ولی پراهمیت نیست . . .هیچ دوامی نداره ، همیشگی نیست . ظاهر آدما ومدال های افتخارشون . . . !! یک روز گرد پیری از راه می رسد . . .یک روز دیگری مدال افتخار بالاتر را . . . یک حادثه . . .

نه امنیت فکر و نه آسایش روان را به همراه دارد ، چون آنچه ما انسانها می خواهیم وحتی خودمان هم از آن نا آگاهیم صورت و شکل ظاهری قضیه نیست بلکه آنچه ما می خواهییم فقط ته وجودی آدما ست ته ته . . .

هیچ حادثه ای ، هیچ اتفاقی نمی تواند درون آدما رو از آنها پس بگیرد ، هرگز .

درک عمیق ، امنیت فکر ، اطمینان خاطر ، حمایت مطمئن وپایدار ، وفاداری . . .ته ته ته .

boiling-fountain — Sun, 23 Sep 2007 19:42:12 GMT

تو را حس کردم در خلوت تنهاییم

وتو مرا دیدی

بانگ زدی به سویم بیا

نیرویی ژرف سراسر وجودم را فرا گرفت

بی اختیار و بی اراده

ناهوشیار

به آسمانت آمدم

در آن لحظه پر شور

تو همه زندگیم شدی

و با تمام طنین صدایم

فریاد بر آوردم

که فقط

با تو خوهم ماند

گامهای استوار

boiling-fountain — Fri, 07 Sep 2007 18:06:18 GMT

گامهای استوار

گاه که به خاستگاه درونی نوشته هایم بر می گردم و انگیزه ام را برای نوشتن مورد جستجو قرار می دهم نگاهم فقط به تو بر می گردد ، فقط به تو . . .فقط به تو که عزیزتر از جانم هستی ، فقط به تو که . . . فقط به تویی که دوست داشتنت به مانند ساحل دریا می ماند که کران تا کران کشیده شده است . . .

آنگاه که پرتو نگاه پر مهرت در درونم شروع به تابیدن کرد ، گرمای آ ن را در تک تک سلولهای وجودم لمس کردم و لایه های یخی که روح و جانم را پوشانده بود آب کرد و از زیر یوغ دژخیمان به در آمدم .

با وجودت نیروهای ناشناخته ام را دگر بار ، باز می شناسم ، نیروهایی که مورد هتک ناکسان قرار گرفته بود و تو و تو با حس یگانه ات مرا دگر گونه یافتی .

برای همیشه از تو سپاسگزارم .

. . . The goals

boiling-fountain — Sun, 02 Sep 2007 11:31:18 GMT

. . . The Goals

زندگی به مانند نبرد در جنگ می ماند ، یک جنگ جاودانه !

در این نبرد کسی می تواند آرامش روح و جان را در خود زنده نگه دارد که با چشمان باز و روشن ، فواصل خود را با آنچه در پس روی و پیش روی دارد ، آزادوارانه ببیند و در این میان وسعت دل زیر بناست که هر روزه می بایست آتش فروزان انرژی را با هیزم حقیقت در آن شعله ور نگه داشت و این همه، خود نیازمند پایمردی دلیرانه است .

جاده زندگی

boiling-fountain — Fri, 24 Aug 2007 20:00:18 GMT

جاده زندگی

کودکی متولد می شود ، خود نمی دانست چرا آمده ، خود نمی خواست که بیاید ولی به اجبار آمد . جبر زندگی او را به ایستادن بر روی دو پا وادار کرد در آن لحظه چشمانش به هزاران مسیر افتاد ، در مانده ، گریان ، ولی چاره چه بود بایست به راه می افتاد ، گویی نیرویی مخفی او را به مسیری ناخواسته می برد ، باری را بر دوش خود حس می کرد ، می دانست این بار بس سنگین است ولی چاره چه بود ! بایست مسیر را طی می کرد ، هر چه بیشتر طی مسیر می کرد ، توانش بیشتر ، بارش سنگین تر و همراهانش کمتر .

پاهایش در مسیر و چشمانش به دنبال یار می گشت که شاید راه سخت و رنج آور بر او آسان شود ولی کسی او را نمی دید ، آنها فقط خود را می دیدند .

نوشته شده در روز تولدم

Deepest

boiling-fountain — Fri, 17 Aug 2007 09:19:18 GMT

Deepest

اشک رازی است

لبخند رازی است

اشک آن شبِ لبخندِ عشقم بود

قصه نیستم که بگویی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنان که ببینی

یا چیزی چنان که بدانی

من درد مشترکم ، مرا فریاد کن

درخت با جنگل سخن می گویید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سخن می گوییم

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

من ریشه های تو را دریافتم

با لبانت برای همه لبها سخت گفته ام

دستهایت با دستان من آشنا است

در خلوت روشن با تو گریسته ام

برای خاطر زندگان

ذر گورستان تاریک

با تو خوانده ام زیباترین سرود ها را

زیرا که مردگان این سال

عاشق ترین زندگان بوده اند

دستت را به من بده

دست های تو با من آشنا است

ای دیر یافته با تو سخن می گوییم

بسان ابر که با طوفان

بسان علف که با صحرا

بسان باران که با دریا

بسان پرنده که با بهار

بسان درخت که با جنگل سخن می گویید

زیرا که من ریشه های تو را یافته ام

زیرا که صدای من با صدای تو آ شناست

زنده یاد احمد شاملو

Damage

boiling-fountain — Fri, 15 Jun 2007 02:46:18 GMT

Damage

چرا ما آدما ادعای دوست داشتن و عشق رو داریم ؟چرا فکر می کنیم معنای عشقو می دونیم و می تونیم اونو داشته باشیم ؟ چرا فکر می کنیم می تونیم عشق رو برای همیشه داشته باشیم ؟ . . . .

چرا فکر می کنیم گل همین جوری می تونه رشد پیدا کنه ؟چرا فکر نمی کنیم ، چرا کمی ، فقط کمی فکر ؟ . . . . . چرا فکر می کنیم وقتی گلی رو تو خونمون اوردیم دیگه نیاز به مراقبت نداره ، نیاز به نگه داری نداره ؟ چرا داره ، وقت ، زمان ، مراقبت . . . همه و همه رو نیاز داره .

ما آدما راحت طلبیم ، همه چیز براحتی می خواهیم بدست بیاریم ، . . . ولی اینجوری نیست . هر چیزی زحمت داره ،تلاش می خواد ، سختی داره ، . . .

چرا ما آدما برای چیزهای نه چندان موثر در زندگی وقت و زمان می گذاریم ولی برای دوست داشتنمون . . . ؟ چون فکر می کنیم که همیشه اونو داریم، نمی دونیم، اصلا نمی دونیم که ممکنه یک روز ریشه عشقمون بخشکه .

خوبه بدونیم که حتی اگر یک سگ، گربه . . . هم بخواهیم داشته باشیم نیاز به مراقبت ، مواظبت ، بیرون رفتن داره چه برسه به عشق و دوست داشتن، که کمترین توجه رو به اون داریم .

شروع کننده عشق بین دو نفر خدای بالای سرمون هستش ، ولی ما آدما خیلی قدر نشناسیم ، و براحتی ازش می گذریم چون نمی دونیم و نمی تونیم ازش چه جوری نگه داری کنیم ، بس که ضعیف و ناتوانیم !!

امروزم نوزاد عشق ما زخمی شده ، خونریزیش زیاد بود . . . ، نزدیک بود بمیره . . . نمی دونم کوتاهی از کی بوده ولی هر دومون کوتاهی کردیم . . . یک عدم توجه ساده ، یک پلک زدن ، خستگی ، صدای بلند ، . . . می تونه عشق رو از بالاترین طبقه به پایین پرت کنه . می دونی . . . الان عشقمون تو ICU ، هر دومون داریم براش اشک میریزیم ، دعا کن خوب بشه . . . ، فقط دعا کن .

اگر خوب شد، بیا به هم قول بدیم از عشقمون با جان و دل مراقبت کنیم ،

دیگه نگذاریم آسیب ببینه ، دیگه نگذاریم.